جنبش مقاومت اسلامی النجباء، درباره مذاکره با اشغالگران آمریکایی و دخالت‌های ترکیه، بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کرد: 

بسم الله الرحمن الرحيم

﴿بَلِ اتَّبَعَ الَّذينَ ظَلَموا أَهواءَهُم بِغَيرِ عِلمٍ فَمَن يَهدي مَن أَضَلَّ اللَّهُ وَما لَهُم مِن ناصِرينَ﴾

در سخت‌ترین و دشوارترین مرحله در تاریخ جدید عراق..، مرحله‌ای که می‌رود در آن راجع به خطری بزرگ هشدار داده شود که آینده و حیات کشور را هدف گرفته است، بارها و بارها هشدار دادیم که حاکمیت و آزادی عراق و استقلال رأی آن، تنها ضامن [حیات] این کشور است و تنها همین موضوع است که فرزندان عراق از تمامی طوایف، قومیت‌ها و نژادها را به سوی دوشادوشی و دوستی و اتحاد و تکیه بر یکدیگر برای به پا خیزاندن کشورشان و ترسیم آینده‌ای شایسته سوق می‌دهد و اینکه پذیرش نیروهای خارجی‌ای که حضور خود را بر عراق تحمیل می‌کنند و تصمیمات آنها، نتیجه‌ای جز برخوردها و دوری و کینه‌ورزی و قدرت‌جویی برخی گروه‌ها بر طرف‌های دیگر با استفاده از حضور غیرقانونی این نیروهای خارجی ندارد و آخرین موردی که بدان هشدار دادیم و از آن بر حذر داشتیم، مسئله موسوم به “گفتگوهای آمریکایی – عراقی” بود. اکنون و بعد از بررسی مداوم ورودی‌ها و خروجی‌های این گفتگو، توجه ملت بزرگمان را به نکات مهم زیر جلب می‌کنیم:

نخست: آنکه زمان و موضوع گفتگوهای پیش‌فرض را مشخص کرد، طرف آمریکایی بود و لاغیر و این امر حتی در موضوعات مطرح شده‌ که بیشتر آنها به ساماندهی اوضاع آمریکایی‌ها در عراق می‌پردازد، کاملا مشخص است.

دوم: تکرار بحث درباره موضوعاتی که به پایان رسیده است و تصمیمات لازم درباره آنها اتخاذ شده است که مهمترین آنها، بحث اخراج نیروهای آمریکایی از عراق است که تصمیم مردم عراق بر آن تعلق گرفته و در تظاهرات‌های میلیونی خود خواستار خروج نیروهای اشغالگر شده بودند و پارلمان عراق با تصویب یک قانون، اخراج نیروهای خارجی از کشورشان را تصویب و دولت عراق نیز رسما آن را به طرف آمریکایی ابلاغ کرده بود، امری که بر اساس قانون، امکان بازگشت از آن یا گفتگوی مجدد درباره آن وجود ندارد.

سوم: در تلاشی از سوی نیروهای آمریکایی و به منظور فشار آوردن به کمیته گفتگو کننده عراقی برای ایجاد شکلی که آبروی نیروهای آمریکایی را حفظ کند، در این گفتگوها از تکرار استقرار نیروهای آمریکایی در عراق سخن به میان آمده و این درست، برخلاف توافق صورت گرفته راجع به وظیفه کمیته گفتگو کننده مبنی بر تسریع در اخراج نیروهای اشغالگر و تمامی نیروهای خارجی است، بر این اساس که این تصمیم عراقی قطعی است و به شکل رسمی صادر شده است. لذا مورد پذیرش نیست که درباره امکان اجرای این تصمیم یا تأخیر آن با تحمیل طرف آمریکایی و مخالفتش با خروج از عراق تا پیش از انتخابات آمریکایی سخن گفته شود تا آن هم در سبد امتیازات جنایتکار زمان، یعنی ترامپ ثبت شود.

چهارم: هشدار دادیم و نصیحت کردیم که اعضای این کمیته از شجاعت کافی برخوردار باشند و در برابر اراده و دیکته‌های طرف‌های خارجی تسلیم نشوند و بر استقلال کشور به گونه‌ای حریص باشند که حاکمیت و ثبات عراق را حفظ کنند و نخواهنند طرف آمریکایی که در کشور فساد و ویرانی به راه انداخته است را راضی کند. بنابراین در کنار نصیحتمان این ضرورت را نیز یادآور می‌شویم که حداقل باید برخی شخصیت‌های پارلمانی یا رسانه‌ای یا اجتماعی معروف به عنوان ناظر در این کمیته حضور داشته باشند تا ملت عراق از واقعیت‌های آنچه در دالان‌های این گفتگوی ادعایی می‌گذرد، مطلع گردند، به شرط اینکه آن افراد، دارای روابطی مستحکم با طرف آمریکایی نباشند و یا مواضع چندان نزدیک و همراه با مطالبات طرف‌های آمریکایی نداشته باشند و درباره آنها گفته نشود که ایشان هیچ اهمیتی به مقبولات فکری و عقیدتی و اجتماعی ملت عراق نمی‌دهند، به ویژه اینکه طرف آمریکایی، شخصیت‌های دارای بعد سیاسی تندرو را برای این گفتگوها برگزید.

پنجم: منطقی نیست که این گفتگوها به گذشته بازگردد و درباره نیاز به نیروهای آمریکایی که قانون عراقی، اخراج کامل آنها را به تصویب رساند، صحبت کند. زیرا این امر، به معنی دور زدن تصمیم حاکمیتی عراق است و ادعاهای اشغالگران برای همکاری در حمایت از وضعیت امنیتی در عراق را توجیه نمی‌کند و همچنین پذیرفتنی نیست که در این گفتگوها درباره نیاز این نیروهای خارجی به نیروهای عراقی برای حفاظت از ایشان سخنی به میان آید. پس چگونه کسی که نمی‌تواند از خودش مراقبت کند، می‌خواهد در آموزش و دفاع از غیرخود سهیم باشد و اصلا چگونه می‌پذیرد که هم‌وطنانش را به محافظت از اشغالگران کشورش سوق دهد؟

ششم: نکته جالب توجه این است که این گفتگو در برخی از مواردش به شکلی عجیب و شرمگینانه به امور داخلی عراق پرداخته است که از آن جمله، موارد مربوط به آموزش جوانان و وارد کردن آنها در برنامه‌های خارج از نظارت حکومت و خانواده‌هاست، امری که در بردارنده وضعیتی است که با طبیعت جامعه عراقی و سنت‌ها و عرف‌های نافذ آن همخوانی ندارد و تا حد زیادی به آسیب دیدن بافت اجتماعی جامعه متدین و محافظه‌کار عراق منجر می‌شود.

هفتم: عجیب است که طرف آمریکایی موضوع سلاح و انحصار آن در دست حکومت و کنترل اوضاع داخلی را مطرح کرد، در حالی که بیشتر گروه‌های تشکیل دهنده جامعه عراقی روی آن اتفاق نظر دارند و این امر، موضوعی کاملا داخلی و حاکمیتی به شمار می‌رود و طرح آن برای بحث با یک کشور بیگانه علامت سؤال‌های متعددی را در این رابطه ایجاد خواهد کرد و معمولا، پاسخ‌های احتمالی به این سؤال‌ها نیز به نفع کشور و حاکمیت آن، و امنیت و استقلال آن نیست و نمی‌توان هیچ دخالت بیگانه‌ای را در چنین امور حساسی پذیرفت، بلکه این امری است که مردم عراق با دستان خودشان آن را به انجام می‌رسانند.

هشتم: منطقی نیست که نیروهای آمریکایی پیگردی را متوجه طرف عراقی سازند و علیه آنها که در برابر حضور نامشروع اشغالگران در خاکشان مقاومت می‌کنند، اعلام جرم کنند، در حالی که این نیروها حاکمیت زمینی و هوایی عراق را نقض می‌کنند و رهبران پیروزی و آزادسازی کشورشان را تحت پیگرد قرار داده و با بی‌مبالاتی به قتل می‌رسانند و مقرها و واحدهای نیروهای عراقی و بسیج مردمی و فرودگاه مدنی کربلا و مانند آن را هدف قرار می‌دهند.

نهم: سهل انگاری در چنین مواردی که مربوط به حاکمیت کشور و وحدت آن و استقلال آن در برابر طرف‌های خارجی است، عرصه را به روی دخالت‌های خارجی کشورهای همسایه و غیرهمسایه باز می‌کند و هیچ دلیلی روشن‌تر از حمله هوایی و زمینی ترک‌ها به مرزهای عراق و حاکمیت آن وجود ندارد، به گونه‌ای که کار نیروهای ترک تا آنجا پیش رفت که در میان سکوت ترسناک و مواضع خجولانه و سست طرف عراقی و نخوت و بی‌مبالاتی خبیثانه طرف متجاوز ترکی و نیز سکوت خجولانه کسانی که تصور می‌شد دوستان عراق و حامیان دولتش هستند، اشغالگری خود را به شهرها و اراضی عراقی گسترش دادند.

در پایان، و ضمن محکوم کردن این تجاوزات و تعرض‌های آشکار، از پارلمان عراق به ویژه جناب نائب رئیس مجلس نمایندگان عراقی که به مواضع ملی‌شان شناخته شده هستند و تمامی نمایندگان ملی‌گرای غیور به عنوان نمایندگان ملت و صاحبان قدرت برتر می‌خواهیم که بر مبنای قانون اساسی عراق، به موارد زیر جامه عمل بپوشانند:

• نخست: تشکیل یک کمیسیون پارلمانی متشکل از شخصیت‌هایی که به مواضع ملی‌شان معروف هستند به منظور کنترل و ارزیابی گفتگوهای پیشفرض با طرف آمریکایی. زیرا بر اساس بند چهارم از ماده 61 قانون اساسی، چنین مواردی در حیطه مسئولیت مجلس نمایندگان می‌گنجد و وظیفه مجلس است که نتایج بررسی در این رابطه و موارد مخالف قانون یا قانون اساسی را به اطلاع ملت عراق برساند.

• دوم: درخواست از نخست وزیر عراق به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح جهت اتخاذ تدابیر بازدارنده در برابر نیروهای آمریکایی، به گونه‌ای که حافظ سرزمین‌های عراقی و ضامن آزادسازی آن تا آخرین وجب خاکش از نیروهای اشغالگر ترکیه باشد.

• سوم: تسریع در اجرای مصوبه صادره از سوی پارلمان عراق و اقدام به اخراج تمامی نیروهای خارجی از سراسر خاک عراق و بستن تمامی پایگاه‌هایشان در خاک این کشور و ملزم ساختن تمامی طرف‌ها و استان‌ها و مناطق به این مصوبه. زیرا موارد حاکمیتی در حیطه اختیارات مسئولان مناطق نیست، بلکه تنها در حیطه اختیار دولت فدرال است.

در شرایط کنونی، این کمترین کاری است که می‌توان برای حفظ یکپارچگی عراق و حاکمیت و جایگاه آن بین کشورهای منطقه و جهان انجام داد و چنانچه خلاف این موارد عمل شود، آینده عراق و سرنوشت آن در آستانه خطرهایی قرار می‌گیرد و منابع، زندگی‌ها و زمان بسیاری را از عراق خواهد ستاند.

﴿فَيَومَئِذٍ لا يَنفَعُ الَّذينَ ظَلَموا مَعذِرَتُهُم وَلا هُم يُستَعتَبونَ﴾

صدق الله العلي العظيم

جنبش مقاومت اسلامی النجباء

27 شوال 1441 هجري

31 خرداد 1399 شمسی