
پس از شایعات گستردهای که درباره تلاش روسیه برای طرد ایرانیها از سوریه منتشر شد که سراسر اشتباه بوده و از مقوله تخیلات فراتر نمیرود، ممکن است خواننده، همراهی ایران و روسیه را منطقی نپندارد. اما منافع سیاسی و راهبردی، همدوشی این دو کشور را به منظور خنثی ساختن تبعات قانون آمریکایی “سزار” ضروری میسازد، زیرا کمک به سوریه برای جلوگیری از فروپاشی اقتصاد آن، بر قدرت ایران و روسیه در منطقه برای مقابله با پروژههای آمریکا خواهد افزود.
ایران، از چهار دهه پیش تلاش کرد تا از طریق ایجاد پدیده موسوم به “اقتصاد مقاومتی” با تحریمهای آمریکا مقابله کند، پدیدهای که امام خامنهای آن را در دو بعد نظری و عملیاتی تدوین کرد و باعث شد تا این کشور بتواند از بسیاری از تحریمهای اقتصادی عبور کند و اقتصادش از رویکرد وارداتی به تولید محور تبدیل شود. همچنین فراموش نمیکنیم که ایران توانست با اتحاد گفتمانی خود، نقاب از چهره نیروهای نظامیاش که خواب را از چشمان رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا ربوده است، بردارد و شگفتی روسیه و چین به عنوان دو همپیمان راهبردی خود را برانگیزد، ضمن اینکه دست و پنجه نرم کردنهای این کشور در تنگهها و دریاها با قدرتهایی چون انگلستان، فرانسه، آمریکا، عربستان سعودی و رژیم صهیونیستی ثابت کرد که قدرت رویارویی با هر خطری که سر راهش قرار بگیرد را دارد.
از طرف دیگر، روسیه، از یک رأی قوی بینالمللی در شورای امنیت برخوردار است که او را به تغییر معادلات توانمند میسازد، به ویژه اینکه مسکو، از نفوذ سیاسی، نظامی و راهبردی گستردهای در منطقه برخوردار است و حتی به جایگزین آمریکا در تمامی کشورهایی تبدیل شده است که واشنگتن آنها را رها میکند، امری که در مسئله ویروس کرونا، شاهد بودیم.
بنابراین، باید گفت که روسیه اصرار دارد آنچه که در طول پنج سال گذشته در سوریه از آن دفاع کرده است را حفظ کند. به همین دلیل، بعد از گذشت تمامی این سالهای سرشار از چالشهای نظامی و مذاکرات جهانی و سازمان مللی، هرگز اجازه نخواهد داد که آمریکا اقتصاد سوریه را نابود سازد و هرگز این کشور را روی یک ویرانه اقتصادی رها نخواهد کرد… ضمن اینکه این امر، با عقل و منطق همخوانی ندارد. علاوه بر این، روسیه مشروعیتی برای قانون “سزار” قائل نیست، زیرا این قانون از سوی شورای امنیت صادر نشده، بلکه به صورت یکطرفه از سوی آمریکا به تصویب رسیده است و در نتیجه، پایبندی روسیه به این قانون و اجرای آن از سوی مسکو، یک بار دیگر درب جهان را به روی نظام تکقطبی خواهد گشود، این در حالی است که به تازگی، روسیه توانست در سوریه، این درب را ببندد.
با توجه به آنچه ذکر آن رفت، روسیه و ایران هرگز سوریه را رها نخواهند کرد تا به چنگال تحریم آمریکایی “سزار” شکار شود، به ویژه اینکه سزار روسی، با قدرت از نقش روسیه دفاع میکند و در ایران، رهبر و ولی فقیهی در مسند حکومت نشسته است که با خدا و رسولش و اولیاءش عهده بسته است که آمریکا شکست خواهد خورد و شوکت خود را از دست خواهد داد.
همچنانکه امام خامنهای در آغاز نبرد به رئیس جمهور اسد گفتند: «مقامت کنید که به اذن خداوند، شما پیروزید».




